VIII KONKURS TWÓRCZOŚCI MIŁOSNEJ „JA CIĘ KOCHAM, A TY PISZ!” im. Mariusza Kargula

Wychodząc z optymistycznego założenia, że w każdym z nas drzemie odrobina Casanovy, i w każdej z nas przemyka chociaż cień Julii, Krasnostawski Dom Kultury i Klub Literacki „Strona”, ogłaszają ósmą edycję Konkursu Twórczości Miłosnej „Ja Cię kocham, a Ty pisz!”. Jest to największy Konkurs poezji miłosnej w Polsce, na który rokrocznie wpływa około 1000 prac od ponad 300 autorów zarówno z kraju, jak i zagranicy. Regulamin Konkursu znajduje się poniżej, a jego uroczyste podsumowanie odbędzie się 13 lutego 2015 r. o godz. 17.00 w Krasnostawskim Domu Kultury.

VIII

Regulamin Konkursu:
* Do Konkursu może przystąpić każdy, kto chce w ten sposób dać upust swym szałom miłosnym i porywom twórczym. Nie liczą się wiek, staż, doświadczenie. Prace muszą być jednak oryginalne (niepublikowane nigdzie wcześniej), dyktowane sercem, a nie chęcią zysku. Czekamy na Państwa wiersze (maksymalnie trzy) oraz małe formy prozy poetyckiej (maksymalnie 1,5 strony standardowego wydruku komputerowego, czcionka Times New Roman, 14 punktów).
* Uczestnicy Konkursu mogą zgłaszać swoje prace w ramach tylko jednej formy.
* VIII edycja Konkursu przeprowadzana będzie w dwóch kategoriach wiekowych:
Kategoria I – młodzież do 18 roku życia;
Kategoria II – dorośli.
* Na Konkurs należy nadsyłać utwory wcześniej nie publikowane i nie nagradzane. Powielone w trzech egzemplarzach wydruku komputerowego, opatrzonego godłem, czyli pseudonimem. W oddzielnej kopercie muszą znajdować się dane o Autorze (wiek oraz dane niezbędne do nawiązania kontaktu – numer telefonu, adres e-mail, adres korespondencyjny). W zgłoszeniu prosimy o wyraźne zaznaczenie kategorii.
* Na prace czekamy do 23 stycznia 2015 roku (liczy się data wpływu do KDK).

Pula nagród w tegorocznym Konkursie to 1800 zł.
Prace oceni profesjonalne Jury powołane przez Organizatora. Jury zastrzega sobie prawo podziału nagród według własnego uznania.

Utwory należy przysyłać na adres:
Krasnostawski Dom Kultury
ul. Okrzei 10
22-300 Krasnystaw
(z dopiskiem: „JCKATP!”).

Zapraszamy do udziału i życzymy powodzenia!

…a Ty pisz !

Nie wiem, jak to jest być w noc przed swoją śmiercią. Dostać od własnego ciała żółtą kartkę, znak, że – uwaga – może to już ostatnia chwila, jeśli chcesz coś załatwić. Wiem, jak to jest odebrać telefon i słuchać wystraszonego głosu: „Słuchaj, przepraszam, że tak mówię, ale nie jest dobrze…”. Wiem, jak to jest dostać esemesa: „Gdyby było ze mną naprawdę źle, pamiętaj, że Cię kocham jak nigdy nikogo w życiu! Nie oczekuję żadnej wzajemności, chcę tylko, żebyś wiedziała”. Wiem, jak to jest zadawać pytania, wciąż od nowa: „Boże, co mogę dla niego zrobić?”. Pytać nieustannie, kiedy już się usłyszało: „Zapewniam panią, że zrobiliśmy naprawdę wszystko…”. Pytać i dostawać odpowiedzi.

Luty miesiącem miłości podobno jest. Przynajmniej to próbują mi przekazać dekoracje dokoła, czerwień wyzierająca z każdego sklepu, szyldu, zakątka. Przed jej mocą nie mogę się nigdzie schronić ani uciec. Wybucha jak krwotok, dusi i zalewa, a potem nagle znika jak bańka puszczona nosem. Na koniec. Niby nie ma na świecie osoby, która o miłości nie miałaby czegoś do powiedzenia, a jednak tak trudno ją znaleźć wśród produktów miłościopodobnych, współuzależnień i wampiryzmów związkowych, uwieszeń na sobie nawzajem, cywilnoprawnych układów i spółek z ograniczoną odpowiedzialnością. „Wszyscy zachowują się, jakby udawali kogoś, kim nie są. Może to dlatego, że tak naprawdę nie wiedzą, kim są” – napisała w szkolnym wypracowaniu nastoletnia uczennica z filmu „Przytul mnie” (reż. Kaspar Munk). Wszyscy mówią kocham cię, póki nas śmierć nie rozłączy. A miłość większa niż śmierć ma być podobno.

Czytaj więcej